بازگشت عاشقانه به قلم مرضیه نعمتی
پارت سی و هشتم :
از تاکسی که پیاده شدند، پرهام گفت:
ـ من دارم میرم.
ـ کجا؟
ـ قدم بزنم.
ـ منم باهات میام.
ـ میخوام تنها باشم.
ـ باهات صحبت دارم.
ـ بذارش یه وقت دیگه.
پشتش را کرد و دست در جیب خواست برود که صدای الهه را شنید:
ـ میتونستم بذارم بازداشتگاه بمونی.
برگشت و به چهره جدی او نگاه کرد. الهه مقابلش ایستاد:
ـ حقت بود تو بازداشتگاه بمونی.
چهره پرهام در هم

لطفا صبر کنید...

Zarnaz
1عالییییی عالیییی خیلی ممنون ❤️😍چه اعتراف قشنگی و چه حیف که از هم جدا شدن کاشکی بازم الهه در آخر پارت برگرده دانیال گناه داره😪☺️